Waarom onredelijke mensen in het voordeel zijn

levenspad
99% van de mensen is ervan overtuigd dat ze niet in staat zijn grootse dingen te doen. Daarom streven ze naar middelmaat. Dit is immers veilig. Wanneer we als kind zijnde tegen mama en papa zeggen dat we ‘astronaut’ en/of ‘profvoetballer’ willen worden (welkom in mijn wereld: het is me NET niet gelukt) zeggen we tegen onze kinderen dat ze hun doelen kunnen verwezenlijken, als je er maar ECHT voor gaat. Als kind is alles nog zo onschuldig.

Zodra we ouder worden en kennismaken met de wereld waarin we dingen ‘moeten’ zoals naar school gaan, werken en… nog meer werken, kunnen en mogen we niet meer grootse ‘onrealistische’ doelen hebben. Ik durf te wedden dat als ik als 22-jarige tegen mijn vrienden zeg dat ik later astronaut wil worden, dat ze me eerder uitlachen dan aanmoedigen. Het is beter om gewoon een realistische baan te hebben, veel geld te verdienen om het vervolgens weer aan onnozele dingen uit te geven, ┬ákinderen te maken en ervoor te zorgen dat deze kinderen de hele cyclus herhalen tot ze met pensioen gaan en eindelijk van de vrijheid kunnen genieten terwijl ze fysiek niet meer optimaal zijn, dan wel versleten zijn.

Tegenwoordig wordt er van ons verwacht dat we het spelletje maar gewoon moeten meespelen en iedereen te vriend moeten houden. Hier bereik je namelijk het meeste mee. Astronaut zijn is onrealistisch. Het is beter als we ons met belangrijkere zaken gaan bezighouden zoals leren voor de aankomende toets of het afhandelen van de punten die in je agenda staan.

We moeten ons maar gewoon ‘aanpassen’. Door deze visie denkt de meerderheid van de mensen niet verder dan hun neus lang is. We leggen ons erbij neer dat heel veel zaken in het leven zijn zoals ze zijn.

De ‘doe-maar-normaal-dan-doe-je-al-gek-genoeg-mentaliteit’ is daarom ook het nummer 1 motto waar ik het felst op tegen ben! Onredelijke mensen zullen deze visie heel anders verwoorden, namelijk:

Doe maar gek, dan doe je al normaal genoeg

De wereld is nou eenmaal niet veranderbaar

Accepteer nou maar gewoon dat het allemaal is zoals het is, anders word je er dadelijk nog ongelukkig van’.

Kennen jullie dit gezegde? Ik vind het verschrikkelijk om te horen. Het is namelijk net zo waar als dat het onwaar is. Aan de ene kant moet je inderdaad dingen accepteren zoals ze zijn. Alles wat onveranderbaar is, kun je beter accepteren. Wanneer je dat niet doet, krijg je er alleen maar meer stress van.
Aan de andere kant word je op een heel geniepige wijze verteld dat hetgeen wat je wilt bereiken (bijvoorbeeld ultieme vrijheid) niet te bereiken is. Er wordt namelijk gezegd dat je moet accepteren dat alles is zoals het is.

Het is belangrijk dat je in je eigen krachten en kunnen blijft geloven. Wanneer er een heel klein stemmetje in je jou verteld dat je iets eigenlijk heel graag wilt, dan is het taak dit stemmetje groter en groter te maken. Zo groot dat het al die saaie realistische visies overtreft. Je wordt als het ware een ‘onredelijk’ en ‘onrealistisch’ mens. Mensen zullen je gaan tegenspreken, uitlachen, voor gek verklaren en ga zo maar door. Maar jij bent anders. Kom voor jezelf op, laat mensen je niet ompraten, want jij hebt een doel! Blijf op het pad wat naar jouw doel leidt, hoe onrealistisch het ook kan zijn, hoe moeilijk het pad ook te belopen is.

De redelijke mens past zich aan de wereld aan; de onredelijke mens blijft maar proberen om de wereld aan te passen aan zichzelf. Daarom wordt alle vooruitgang bepaald door onredelijke mensen – George Bernhard Shaw.

Wil jij vooruitgang boeken? Laat je dan door niemand misleiden en word (of blijf) onrealistisch en onredelijk. Blijf altijd bij jezelf, en zet stappen naar jouw geluk. Elke dag weer.

Hoe onrealistisch ben jij? Laat me weten in de comments welke ‘onrealistische’ doelen jij al hebt!